Շատերին թվում է, թե եթե կարողանում են զսպել արցունքները, նշանակում է ուժեղ են։ Կարծում են՝ չարտասվելով ավելի հեշտ է հաղթահարել դժվար պահերը։ Բայց իրականությունը մի փոքր այլ է։
Կա տարածված կարծիք, որ լաց լինելը թուլության նշան է, և պետք է ամաչել արցունքներից։ Իրականում, երբ մարդը փորձում է զսպել իր զգացմունքները՝ պարզապես ուրիշների կարծիքից վախենալով, դա ավելի շատ վնաս է պատճառում, քան օգուտ։ Արտաքինից կարող է թվալ, թե ամեն ինչ վերահսկում եք, բայց ներսում կուտակված ցավը շարունակում է ճնշել։
Պատկերացրեք՝ ձեզ ցավ են պատճառում, բայց դուք լռում եք ու ոչինչ չեք ասում։ Ժամանակի ընթացքում այդ լռությունը վերածվում է ներքին լարվածության․ կարծես ներսում անընդհատ պայքար է ընթանում։ Չարտահայտված զգացմունքները կուտակվում են, սկսում են պտտվել նույն փակ շրջանակով ու օրեցօր ավելի ծանրանում։

Սկզբում դա կարող է արտահայտվել ֆիզիկական նշաններով՝ գլխացավ, հոգնածություն, մարմնի տարբեր ցավեր։ Իսկ հետո արդեն այդ ճնշված զգացմունքները խորանում են՝ ազդելով ընդհանուր վիճակի վրա։
Ահա թե ինչու կարևոր է չանտեսել սեփական զգացմունքները։ Երբեմն լաց լինելը հենց այն է, ինչ օգնում է թեթևանալ ու դուրս բերել ներսում կուտակվածը։
Սովորեք լսել ինքներդ ձեզ ու չվախենալ արտահայտվել։ Բացասական էմոցիաները հաճախ հուշում են, որ ինչ-որ բան մեր կյանքում տեղում չէ։ Դրանք կարելի է դուրս բերել տարբեր ձևերով՝ խոսելով, արտասվելով, շարժվելով կամ պարզապես ժամանակ տալով ինքներդ ձեզ հասկանալու համար։



No Comment! Be the first one.